اختلافات قراردادی

طبق قانون مرور زمان ۱۹۸۰، دوره‌های مرور زمان وجود دارد: معمولاً ۶ سال از زمان نقض قرارداد برای قراردادهای ساده، اما گاهی اوقات بسته به نوع و اینکه آیا با سند رسمی سروکار دارند یا خیر، کوتاه‌تر یا بلندتر است.

گاهی اوقات بله—اگر موضوع منحصر به فرد باشد، یا خسارت کافی نباشد. اما دادگاه اختیار دارد و اجرای عین تعهد همیشه در دسترس نیست.

آنها ممکن است سعی کنند به حالت عدم توانایی در انجام تعهد یا فورس ماژور تکیه کنند. اینکه آیا این روش جواب می‌دهد یا خیر، بستگی به متن قرارداد، اینکه آیا رویداد واقعاً پیش‌بینی نشده بوده است یا خیر، و اینکه آیا اجرای تعهد اکنون غیرممکن است یا اساساً متفاوت است، دارد.

خیر، دادگاه‌ها حل و فصل زودهنگام اختلافات را تشویق می‌کنند و طرح دعوی در دادگاه اغلب آخرین راه حل پس از مذاکره، میانجیگری یا داوری است.